Bak Amca Ben Büyüdüm...

Eskiyen yaprak, kopan dallar, yağan yağmur, fırtınalar, güneş, sıcak, gidenler kalanlar, aşka susayıp yalnızlıkla kurak bırakanlar. Elbet bir günü veya olmayan bir yarının hayalinde yaşamak. Bu ten bu dil bu göz çok şey görmüş duymuş geçirmiştir. Yuzune baktım uzgun, bu huzunle buyudum yasım olmus kac hatırla, bır soz bul sonunda bağlan hadı, bunlardan sonra ona, her dılımde yasanan bır gercekti, cok kucukken uzulmeye basladım yıllarımı bunla solladım, bır cınardı dost, Kendıme dogru salladım dusen agactan bı kac daldı, bunuda orda suya bıraktım, kacamak oldu dostluk son anda sırdastım bakar gibi olup kayboldum, eskitendi beni yıllar bak oyuncak değilim elinde türlü türlü bak bul oyunlarından kaybım büyük oldu benim karşımda durabilecek aşkı aradım bulmak için çabaladım. ölen herkes için üzüldüm, aşkın kaybı büyük olurmuş hüsrana bunu sordum cevabımı yalnızlıkla aldım bir çift göze baktım gördüm ateş olmuş köz, yıkıldım deniz ortasında çok sığdım tek bir söz mü aradığım hayır, sendin hatırladığım, bir anda çıkardığım aklımın en sakin odalarından, nice talandan çıktım bir ümitle yılları geride bıraktım, aşk ile çok yolda kaldım, kadınların düşleri başka olurmuş görmek için çok rüya gördüm, uyandığımda yanım boş kaldım, artık aşkım diyene yol verdim...