6 Temmuz 2009 Pazartesi

Bak Amca Ben Büyüdüm...

Eskiyen yaprak, kopan dallar, yağan yağmur, fırtınalar, güneş, sıcak, gidenler kalanlar, aşka susayıp yalnızlıkla kurak bırakanlar. Elbet bir günü veya olmayan bir yarının hayalinde yaşamak. Bu ten bu dil bu göz çok şey görmüş duymuş geçirmiştir. Yuzune baktım uzgun, bu huzunle buyudum yasım olmus kac hatırla, bır soz bul sonunda bağlan hadı, bunlardan sonra ona, her dılımde yasanan bır gercekti, cok kucukken uzulmeye basladım yıllarımı bunla solladım, bır cınardı dost, Kendıme dogru salladım dusen agactan bı kac daldı, bunuda orda suya bıraktım, kacamak oldu dostluk son anda sırdastım bakar gibi olup kayboldum, eskitendi beni yıllar bak oyuncak değilim elinde türlü türlü bak bul oyunlarından kaybım büyük oldu benim karşımda durabilecek aşkı aradım bulmak için çabaladım. ölen herkes için üzüldüm, aşkın kaybı büyük olurmuş hüsrana bunu sordum cevabımı yalnızlıkla aldım bir çift göze baktım gördüm ateş olmuş köz, yıkıldım deniz ortasında çok sığdım tek bir söz mü aradığım hayır, sendin hatırladığım, bir anda çıkardığım aklımın en sakin odalarından, nice talandan çıktım bir ümitle yılları geride bıraktım, aşk ile çok yolda kaldım, kadınların düşleri başka olurmuş görmek için çok rüya gördüm, uyandığımda yanım boş kaldım, artık aşkım diyene yol verdim...

27 Ocak 2009 Salı

Ben...

Ben hep zor bi hayat yaşadım, şimdi çok rahat bir hayat kuruyorum bu yüzden kendime. İnsanların yaptıklarının hayatımda bu kadar büyük son noktaları yapacağını bilsem onları yaşarmıydım acaba. Kimilerine göre diye başlayan cümleler içinde varolmak yerine kimsesiz bir cümlede ben olduğumu hissederdim eminim. Yaptığım her iyi kötü, güzel çirkin, mutlu mutsuz her duygudan haz aldım arkasında durdum. Dikte durdum hani klasik bir arebesk parça gibi dertli değildim. Gayet basit ve hoştum.
Yıllar gitgide eskiyor, bense bu eskiyen yıllarlada yaşıma hep bir rakam daha ekliyorum ...22,23,24 ve sonunda 25. Hadi diyelim bu yılların ne önemi var, bence hayat gibi haksız bir hali var. Uzayda bir kara deliğim ki kimse için seçimlerimden vazgeçmedim. Ama kimse için duygularımdan vazgeçtim. Apansız aniden, panikle ve sinirli tavırlarla bir ömür geçirdim. Hep heyecanlı hep umutlu kaldım, hep yüzüm güldü.
Sonunda bu yazıyı okuyan herkes için bilinmesi gereken kısa cümlelerim var ki bunları bir nasihat gibi okursan hiçbirşey anlamazsın ben yıllar önce sırlarımı nasihat gibi değil kendimle dost gibi konuşarak söyledim, okuyan kişi sen, evet sen yahu sende öyle yap lütfen...
Varlığında yaşadıkların aslında senin gerçekte isteklerin olmayacak.
Yıllar gitgide hızlandığında düşündüklerini bir kenara bırak, kendine karamsarlıktan çıkar...